^Πίσω στην Κορυφή

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

Θεατρική Τέχνη

Ανωτέρα Δραματική Σχολή

  2017 - Οι εγγραφές είναι ανοιχτές! Καλέστε στο 210 382 9558

Κύριε Ανδριόπουλε

 

Έχω έρθει πολλές φορές σε επαφή, μέσω ακροάσεων, με μεγάλο αριθμό νέων ηθοποιών και είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι το επίπεδό τους, σε μεγάλο ποσοστό, είναι χαμηλό. Αυτό έχει να κάνει με την παιδεία τους και με το γεγονός ότι υπάρχουν πάρα πολλές σχολές και εργαστήρια, που δέχονται σπουδαστές, για προφανείς λόγους, οι οποίοι δεν έχουν τις προϋποθέσεις να βγουν σ’ αυτό το επάγγελμα. Ποιος μπορεί να το αρνηθεί αυτό; Αυτοί λοιπόν οι νέοι είναι υποψήφιοι άνεργοι, που κάθε χρόνο αυξάνονται. Η ανεργία των ηθοποιών είναι αντικειμενικό γεγονός, όχι προσωπική εκτίμηση. Σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις, κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό. Σχολές που προσπαθούν να παρέχουν μια ουσιαστική παιδεία επιλέγοντας τους υποψήφιους σπουδαστές με κάποια κριτήρια και όχι με μόνο στόχο να αυξήσουν τα έσοδά τους. Κι ακόμα περισσότερο δάσκαλοι, που κάνουν με γνώση κι ευσυνειδησία τη δουλειά τους. Αυτό όμως δεν αλλάζει και τόσο τη συνολική εικόνα της ιδιωτικής θεατρικής παιδείας στην Ελλάδα. Συγχωρέστε μου που έχω άποψη και τη λέω δημοσίως. Η απάντησή μου αυτή θα ήθελα να συνοδεύει τη δική σας επιστολή, όπου κι αν τη στείλετε.

 

Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος 22.2.2012

 

______________________________________________________________________________________________________________________________

 

Κύριε Θεοδωρόπουλε,

 

Με την απαντητική επιστολή σας, δυστυχώς, αντί συγγνώμης, ενισχύετε περισσότερο όσα σας προσάπτω για συκοφαντική δυσφήμηση των δραματικών Σχολών, κι αυτό επειδή προσπαθήσατε, με

ιασονικό τρόπο, να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα, που δεν αντέχουν σχολιασμό. Παρά ταύτα, θα σχολιάσω μόνο τρεις θέσεις σας, μόνο και μόνο επειδή τείνουν να επικρατήσουν απόλυτα:

 

1) Διαχωρίσατε τις ιδιωτικές Σχολές από τις κρατικές, ότι προσφέρουν χαμηλό επίπεδο θεατρικής παιδείας. Αντί σχολίου, ένα απλό ερώτημα: Σε τι διαφοροποιούνται οι δύο κρατικές Σχολές από τις

ιδιωτικές στην παροχή θεατρικής παιδείας και σε επίπεδο εκπαίδευσης;

 

2) Η θέση σας, ότι οι Σχολές δέχονται σπουδαστές, που δεν έχουν τις προϋποθέσεις να βγουν στο «επάγγελμα», παραπέμπει στις «σοφές» κριτικές επιτροπές των εισαγωγικών εξετάσεων ,

που αποφαίνονται, αν θα σπουδάσει ή όχι κάποιος τη δραματική τέχνη. Αν έχει «ταλέντο». Η «σοφία» τέτοιων επιτροπών υπέδειξε τέσσερις φορές στον Ντίνο Ηλιόπουλο, να μην ασχοληθεί με το θέατρο, γιατί δεν έχει τις προϋποθέσεις. Επίσης, τα περί «προϋποθέσεων», είναι άποψη, που μπορούν να έχουν μόνο οι εκτός χώρου. Εσείς, ποιες «προϋποθέσεις» είχατε; Τι είναι ταλέντο; Προσωπικά, χρόνια αναζητώ απάντηση στο ερώτημα. Και εν τέλει, αυτό δεν σας δίνει το δικαίωμα να συκοφαντείτε τις δραματικές Σχολές.

 

3)Με σεβασμό στην άποψη του κάθε ανθρώπου και στην άποψη του ΣΕΗ και όποιων άλλων φορέων, έχω σοβαρές αντιρρήσεις για την κακώς επαναλαμβανόμενη θέση περί ανεργίας των ηθοποιών. Μια γενική απάντηση είναι η παρακάτω : Ουδείς δύναται να στερηθεί του δικαιώματος όπως εκπαιδευθεί (1ο Πρωτόκολλο ΕΣΔΑ, άρθρο 2, εδάφιο α΄). Πέραν όμως αυτής, που είναι τόσο ισχυρή, παραθέτω και τις παρακάτω, κατά τη γνώμη μου, ισχυρότερες και αδιαμφισβήτητες:

 

α) Το «επάγγελμα» του ηθοποιού είναι καλλιτεχνικό και ως τέτοιο, δε δύναται να μπει σε καλούπια αγοράς.

β) Το θέατρο είναι σχολείο, που παρέχει πραγματική παιδεία και ψυχική υγεία τέτοιου μεγέθους, που ΟΛΟΙ όσοι σπούδασαν τη δραματική τέχνη, χωρίς εξαίρεση, αισθάνονται και ομολογούν την ανοδική τους πορεία προς τον Άνθρωπο.

γ) Στον καλλιτεχνικό χώρο, σε όλο του το φάσμα, δεν θα ακουστεί ποτέ η λέξη «δουλεύω». Οι καλλιτέχνες παίζουν, γράφουν, ζωγραφίζουν, δημιουργούν, τραγουδούν, εκφράζονται! Ο καλλιτεχνικός χώρος είναι προσωπική και ελεύθερη επιλογή του καλλιτέχνη. Είναι χώρος έκφρασης και δημιουργίας. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ. Στον καλλιτεχνικό χώρο μπαίνεις από μεράκι, από μέθεξη. Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι όποιος κάνει την επιλογή του να μπει στον ιερό χώρο της καλλιτεχνίας, θα κριθεί από το κοινό και είναι αυτό που θα του ανοίξει διάπλατα την πόρτα, ή θα τον αποβάλλει κακήν κακώς και δια παντός! Όσο για τη φράση σας «Συγχωρέστε μου που έχω άποψη και τη λέω δημοσίως», ενστερνίζομαι απόλυτα τη θέση του Βολταίρου. Όμως, άλλο άποψη, άλλο συκοφαντία.

 

Αντώνης Ανδριόπουλος